*در سریال ها و فیلم ها همیشه از افرادی استفاده می شود که نمی توان در صحبت کردن آنها « تپق » را مشاهده کرد .

نتیجه : افراد سریال ها و فیلم ها از مردم عادی حتما جدا هستند و گرنه در جامعه افرادی با لکنت زبان و انواع تکلم رسا و نارسا وجود دارند .

* افراد سریال ها و فیلم ها همیشه با لباس های اتوکشیده و تمیز هستند و انگار افراد دیگری در جامعه مشاهده نمی شود .

نتیجه : بسیاری از فرهنگ های متداول در جامعه و حرکت بسوی اشرافیگری و ... از همین سریال ها سرچشمه می گیرد .

*در یک فیلم یا سریال هیچ گاه حتی 2 رکعت نماز هم بطور کامل پخش نمی شود در حالیکه یک خواستگاری دست سوم ، دقیق و موشکافانه به نمایش در می آید .

نتیجه : به نظر می رسد که سازندگان فیلم ها و سریال ها هنوز به نتیجه و اثر معنویات و مخصوصا نماز واقف نیستند .

*وقتی سوتی ها فیلم و سریال و سینمای ایران و جهان را در اینترنت بررسی می کنیم ، از یک یا چند فیلم و سریال و ... چندین به اصطلاح سوتی ثبت شده در حالیکه مخاطب به خوبی می داند که مثلا دکور سریال دونگ یی ، مربوط به 400 سال قبل نیست ولی چنانچه موبایل یک بازیگر در یک صحنه دیده شود ، سوتی جدیدی ثبت می شود .راستی مگه میشه گفت که عالیجناب واقعا موبایل ندارن ؟؟؟؟.

نتیجه : باید در مخاطب احساس ایجاد کرد ... فقط !!!

چایی دیر شد ...

*